ابیات پراکنده

از مجموعه اشعار واعظ قزوینی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۶۸

شعر

فهرست اشعار

برد از من تاب، تاب سنبل گیسوی او طاقتم شد طاق، از طاق خم ابروی او!

بر نمیدارد شکن، دست از سر گیسوی او بر نمیگیرد عرق، چشم از رخ نیکوی او

صفحه هر برگ این گلشن بود رویی به تو جنبش هر نو نهال ایمای ابرویی به تو

منعم بیا جهان را قسمت کنیم باهم خرجی زمال از ما، دخلش تمام از تو

بلبل از گل چند؟ ز آن رخسار زیبا هم بگو! قمری، از سرو است بس! ز آن قد رعنا هم بگو!!

تو ز من یک جان گرفتی، من ز تو چندین نگاه هرکجا از خویشتن می‌گویی، از ما هم بگو!

چون نگردد حال بر مفلس ز شرم قرض خواه؟ میرود از دیدن خورشید رنگ از روی ماه!

ای از خودی و هستی، بر خویش دل نهاده وز بیخودی و مستی خود را به باد داده

ته ته پری رخانند، جا کرده در ته خاک قد قد سهی قدانند، بر روی هم فتاده

از اینکه دربه‌دری، پیش دوست جای نداری! ز خلق می‌طلبی نان، مگر خدای نداری؟!

۲۶/۲۷