ابیات پراکنده
از مجموعه اشعار واعظ قزوینی در دیوان اشعار
۰
دستهبندی
۲۶۸
شعر
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۴۱
غم بدل های مشوش چه تواند کردن؟ درد با جان بلاکش چه تواند کردن؟
۲۴۱
شمارهٔ ۲۴۲
از تو ای حادثه ارباب فنا را چه زیان؟ برق با خرمن آتش چه تواند کردن؟!
۲۴۲
شمارهٔ ۲۴۳
ای تاجر قلمرو هستی، نبسته بار از چشم خفته خیمه بدشت عدم مزن
۲۴۳
شمارهٔ ۲۴۴
ز لطف حق شمر با خویشتن احساس مردم را اگر ریزش کند ابر، ای گلستان شکر دریا کن
۲۴۴
شمارهٔ ۲۴۵
قامت از پیری چو خم شد، دل ازین ویران بکن بر تو چون این تیغ کج شد راست، دل از جا بکن
۲۴۵
شمارهٔ ۲۴۶
ای آنکه محو خویش در آیینه گشتهای ما هم نهایم بیتو، به ما هم نگاه کن
۲۴۶
شمارهٔ ۲۴۷
نگردد مرد کامل تا نیاید از وطن بیرون نفس کی حرف گرد تا نیاید از دهن بیرون؟!
۲۴۷
شمارهٔ ۲۴۸
چو افروزد رخش، سوزد دل و دین چو در پا شد لبش، برخیز و بر چین
۲۴۸
شمارهٔ ۲۴۹
تا نگردد کشته تیغش پس از من دیگری گرمی خونم گرفت آب از دم شمشیر او
۲۴۹
شمارهٔ ۲۵۰
دلم مجنون و، لیلی آن نگاه عشوه ساز او طناب خیمه لیلی است مژگان دراز او
۲۵۰
۲۵/۲۷