ابیات پراکنده

از مجموعه اشعار واعظ قزوینی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۶۸

شعر

فهرست اشعار

ز آتشپاره خود گرمیی تا وا کشم، هردم چو اشک شمع در هر گام میگیرم سر راهش

چون همه ز آن حق است، از چه بجود نازی دادن مال دنیاست، گرمی آب حمام

گمنام بس که همچو وفا در زمانه‌ام کس جز شکست راه نیابد به خانه‌ام

تا بجان آتش فتاد از شوق آن جانانه ام شعله جواله سان، هم شمع و هم پروانه ام

. . . جوید از مهر پرتو خورشید را ویرانه ام

یاد آن روز که چشم نگران دانستم آه سرد و مژه اشک فشان دانستم

می گلگون فنا نشأة دیگر دارد از بر افروختن رنگ خزان دانستم

دهد جدایی یاران رفته بر بادم اگر نه یاد سخنشان رسد به فریادم

فریب شکر الفت نمیخورم دیگر که زهر فرقت احباب کرده استادم

دوید چشم، ز بس حسرت نگاه کشیدم رسید مشق جنون، بسکه مد آه کشیدم

۲۲/۲۷