رباعیات
از مجموعه اشعار سلمان ساوجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۸۱
اسبی که مرا خواجه بر آن اسب نشاند هر کس که بدید اسب شطرنجش بخواند چون راندمش در اولین گام بماند بد جانوری بود، ندانم به …
رباعی شمارهٔ ۸۲
ای خواجه فلان الدین که ریشت ... باد ریشت نفسی نیست ز دندان آزاد بر ریش تو یک کورگره خواهم زد زآنان که به دندان نتوانیش گ…
رباعی شمارهٔ ۸۳
ابر است گهربار و هوا عنبربیز عاشق ز هوا چون کند آخر پرهیز؟ ساقی سپهر بر کف نرگس مست بنهاده پیالهای که کج دار و مریز
رباعی شمارهٔ ۸۴
از جام توام بهره خمار آمد و بس وز باغ توام نصیب خار آمد و بس از هر چه در آید به نظر مردم را در دیده من خیال یار آمد و بس
رباعی شمارهٔ ۸۵
رویت که ازو گرفت نیرو آتش از فتنه بر افروخت به هر سو آتش با روی تو در ستمگری زد پهلو زلف تو و کرد زیر پهلو آتش
رباعی شمارهٔ ۸۶
دل خواستم از زلف سمن پوش تو دوش گفتا که چه دل؟ دل که؟ دل چیست؟ خموش زلف تو اگر چه حال ما میماند لیکن طرف دوش تو میدارد…
رباعی شمارهٔ ۸۷
گل بین که دریدند همه پیرهنش کردند برهنه بر سر انجمنش در چوب شکافتند همه پیرهنش کردند به صد پاره میان چمنش
رباعی شمارهٔ ۸۸
در راه بسر همی پوید شمع پروانهای از حسن تو میجوید شمع تا ز آتش لعل تو سخن گوید شمع هر لحظه دهان به آب میشوید شمع
رباعی شمارهٔ ۸۹
ای داده غمت به باد جانم چون شمع تا کی ز غمت اشک فشانم چون شمع؟ گر میکُشیام بکُش که خود را همگی من با تو نهاده، در میان…
رباعی شمارهٔ ۹۰
از باغ جمالت آگه ار بودی گل این راهِ پر از خار نپیمودی گل با این همه خارها که در پا دارد چون آمد و چون رفت بدین زودی گل؟