رباعیات

از مجموعه اشعار سلمان ساوجی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۱۳

شعر

فهرست اشعار

امسال مکرر است وقت گل و مل وز غم سر و برگ گل ندارد بلبل با آن همه شوکت ز پریشانی وقت بی تیغ و سپر برون نمی‌آید گل

ای کارگزاران درت شمس و زحل، در مملکت تو سایه‌ای میر اجل ای شمه‌ای از لطف تو درباره نحل وی آیتی از صنع تو در شان عسل

توفیق نمی‌شود به زاری حاصل وز عمر عزیز است چه خواری حاصل چون باد ز گردیدن بیهوده چه چیز کردیم به غیر جانسپاری حاصل؟

در باغ بهشت اگر نباشی خوشدل می‌دان به یقین که خوش نیاید منزل بی برگ نوای عیش و عشرت چه بود از برگ و گل و نوای بلبل حاصل

بیمارم و کس نمی‌کند درمانم خواهم که کنم ناله ولی نتوانم از ضعف چنانم که اگر ناله کنم با ناله بر آمدن بر آید جانم

شعر تو که هست قوت جان مردم آورد به ما رقعه رسان مردم بر مردمک دیده نهادم سخنت مشهور شد این سخن میان مردم

در وصل نماند بیش ازین تدبیرم پیشم بنشین دمی که پیشت میرم چون اشک ز چشم من جدا خواهی شد آخرکم آنکه در کنارت گیرم

سرمایه دین و دل به غارت دادم سود دو جهان را به خسارت دادم سوگند ز می هزار پی خوردم و باز می‌خوردم و ایمان به کفارت دادم

دوش آن بت شوخ دلربا گفت به چشم: با دل که نیایی بر ما، گفت: به چشم اما به چه رو توانم آمد پیشت اول تو به ما رهی نما، گفت:…

نی دولت آنکه یار غارت بینم نی فرصت آنکه در کنارت بینم ماهی که همه وقت ز دورت بینم عمری که همیشه در گذارت بینم

۱۰/۱۲