رباعیات

از مجموعه اشعار سلمان ساوجی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۱۳

شعر

فهرست اشعار

تا کی چو گل از هوا مشوش باشیم؟ چند از پی آبرو در آتش باشیم؟ چون جان عزیز ما به دست قدر است تن را به قضا دهیم و دلخوش باش…

من باغ ارم بر سر کویت دیدم من روز طرب در شب مویت دیدم ابروی کج تو راست دیدم چو هلال فرخنده هلالی که به رویت دیدم

از دوست مرا چون نگریزد چه کنم؟ هر عذر که گویم نپذیرد چه کنم؟ آهو صفتم گرفت صحرای غمش چون دوست مرا به سگ نگیرد چه کنم؟

در مجلس تو ز گل پراکنده‌ترم وز نرگس مخمور، سرافکنده‌ ترم از غنچه گل اگر چه دل زنده ترم از غنچه به خون جگر آکنده ترم

درویش، ز تن جامه صورت بر کن تا در ندهی به جامه صورت تن رو کهنه گلیم فقر بر دوش افکن در زیر گلیم طبل سلطانی زن

دارم عجب از غنچه دل تنگ که چون از دل رخ نازنین گل کرد برون در خون دل غنچه اگر نیست چراست؟ گل را همه پره‌های دامن پر خون

خواهم شبکی چنانکه تو دانی و من بزمی که در آن بزم تو وامانی و من من بر سر بسترت بخوابانم و تو آن نرگس مست را بخوابانی و م…

زیر و زبر چشم ترا بس موزون نقاش ازل سه خال زد غالیه گون پندار که در شب فراز عینت دو نقطه یا نهاد و یک نقطه نون

مهمان شماییم نظر با ما کن مهمانی یاران لب چون حلوا کن می‌ خواستی و چراغ، نی، حاجت نیست امشب که چراغ وا کنی، رو وا کن

شاها به خطای اسب اگر شاه ز زین گردید و جدا گشت، چه افتاد ازین؟ حاشا که تو افتی و نیفتد هرگز مانند تو شهسوار در روی زمین

۱۱/۱۲