غزلیات
از مجموعه اشعار سلمان ساوجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۱۱
خیال خود همه باید، ز سر به در کردن دگر به عالم سودای او گذر کردن زمان زمان به جهانی رسیدن عشقش وزان جهان به جهانی دگر سف…
غزل شمارهٔ ۳۱۲
چندان فتاد ما را، کار از شراب خوردن کز شوق آن ندارم، پروای آب خوردن بر یاد روی خوبان، می میخوریم والحق ذوقی تمام دارد، …
غزل شمارهٔ ۳۱۳
یار ما رندست و با او یار میباید شدن غمزهاش مست است هان، هوشیار میباید شدن تا ز لعل آتشین بر ما فشاند جرعهای سالها خا…
غزل شمارهٔ ۳۱۴
خواهیم چون زلیخا، یوسف رخی گزیدن بس دامنش گرفتن، وانگه فرو کشیدن بیجهد بر نیاید، جان عزیز باید جان عزیز دادن، یوسف به ج…
غزل شمارهٔ ۳۱۵
سر کویش هوس داری، خرد را پشت پایی زن در این اندیشه یکرو شو، دو عالم را قفایی زن طریق عشق میورزی خرد را الوداعی گو بساط…
غزل شمارهٔ ۳۱۶
مفتاح فتوح از در میخانه طلب کن کام دوجهان از لب جانانه طلب کن آن یار که در صومعه جستی و ندیدی باشد که توان یافت به میخان…
غزل شمارهٔ ۳۱۷
نو بهار است ای صنم، عیش بهار آغاز کن ساخت برگ گل صبا، برگ صبوحی ساز کن غنچه مستور در بستان ورق را باز کرد عارفا از نام م…
غزل شمارهٔ ۳۱۸
جز بند زلفش ای دل دیوانه جا مکن بس نازک است جانب رویش رها مکن از من دلا منال که دادی مرا به دست کاین جور دیده کرد تو بر …
غزل شمارهٔ ۳۱۹
جان قتیل توست، بر دارش مکن چون عزیزش کردهای، خوارش مکن چشم مستت را ز خواب خوش ممال فتنه بر خوابست، بیدارش مکن زلف را یک…
غزل شمارهٔ ۳۲۰
ای وصالت آرزوی جان غم فرسود من خود چه باشد جز تو و دیدار تو مقصود من مایه عمرم شد و سود من از عشقت فراق این بد از بازارس…