غزلیات
از مجموعه اشعار سلمان ساوجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۹۱
به درد دل گرفتارم دوای دل نمیدانم دوای درد دل کاری است بس مشکل نمیدانم به چشم خویش میبینم که خواهد ریخت خون دل ندانم …
غزل شمارهٔ ۲۹۲
ز آب مژگان هر شبی خرقه نمازی میکنم سرو قدت را دعای جان درازی میکنم در رسنهای دو زلف کافرت پیچیدهام غازیم غازی، به جان…
غزل شمارهٔ ۲۹۳
همیشه نرگس مست تو را بیمار میبینم ولی در عین بیماریش مردمدار میبینم جهان میگردد از سودا، سیه بر چشم من هر دم که چشم …
غزل شمارهٔ ۲۹۴
بیم آن است که در صومعه دیوانه شوم به از آن نیست که هم با در میخانه شوم من اگر دیر و گر زود بود آخر کار با سر خم روم و در…
غزل شمارهٔ ۲۹۵
در رکابت میدوم تا گوی چوگانت شوم از برایت میکشم خود را که قربانت شوم بر سر راهت چو خاک افتادهام یکره بران بر سر ما تا…
غزل شمارهٔ ۲۹۶
سؤالی میکنم، چیزی نه بیش از پیش میخواهم فقیرم، مرهمی بهر درون ریش میخواهم مرا از در چه میرانی؟ نمیخواهم ز تو چیزی و…
غزل شمارهٔ ۲۹۷
ما روی دل به خانه خمار کردهایم محراب جان ز ابروی دلدار کردهایم از بهر یک پیاله دردی، هزار بار خود را گرو به خانه خمار …
غزل شمارهٔ ۲۹۸
ما به دور باده در کوی مغان آسودهایم از جفا و جور و دور آسمان آسودهایم در حضور ما نمیگنجد گرانی جز قدح راستی ما از حضو…
غزل شمارهٔ ۲۹۹
از سر کوی تو ما بی سر و سامان رفتیم تشنه و مرده ز سرچشمه حیوان رفتیم ما چو یعقوب به مصر، از پی دیدار عزیز آمدیم اینک و ب…
غزل شمارهٔ ۳۰۰
در راه غمت کرده ز سر پای بپویم ور دست دهد، ترک سر و پای بگویم در بحر غم عشق که پایاب ندارد غوصی کنم آن گوهر نایاب بجویم …