غزلیات
از مجموعه اشعار سلمان ساوجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۸۱
از گلستان رویت، در دیده خار دارم وز رهگذار کویت، در دل غبار دارم روز الست گشتم، مست از خمار چشمت هر دردسر که دارم، من زا…
غزل شمارهٔ ۲۸۲
من حیران نه آن صیدم که از قید تو بگریزم به کوشش میکشم خود را که بر فتراکت آویزم مرا هر زخم شمشیرت، نشان دولتی باشد ندان…
غزل شمارهٔ ۲۸۳
صبح محشر که من از خواب گران برخیزم به جمالت که چو نرگس نگران برخیزم در مقامی که شهیدان غمت را طلبند من به خون غرقه کفن ر…
غزل شمارهٔ ۲۸۴
تا نفس هست به یاد تو برآید نفسم ور به غیر از تو بود، هیچکسم هیچکسم هر کجا تیر جفای تو، من آنجا سپرم هر کجا خوان هوای تو،…
غزل شمارهٔ ۲۸۵
حاشا که من بنالم، ور تن شود چو نالم من نی نیم که هر دم، از دست دوست نالم گر خون دل خورندم، چون جام می بخندم ور سرزنش کنن…
غزل شمارهٔ ۲۸۶
عزم آن دارم که با پیمانه پیمانی کنم وین سبوی زرق را بر سنگ قلاشی کنم من خراب مسجد و افتاده سجادهام میروم باشد که خود ر…
غزل شمارهٔ ۲۸۷
کمترین صید سر زلف کمند تو منم چون تو ای دوست به هیچم نگرفتی چه کنم؟ در درونم به جز از دوست دگر چیزی نیست یوسفم اوست من آ…
غزل شمارهٔ ۲۸۸
تو میروی و بر آنم که در پی تو برانم ولیک گردش گردون گرفته است عنانم مگو که اشک مران در پیم، بگو: من مسکین به غیر اشک چه…
غزل شمارهٔ ۲۸۹
بر افشان آستین تا من ز خود دامن برافشانم برافکن پرده تا پیدا شود احوال پنهانم بسان ذره میرقصند دلها در هوا امشب خرامان …
غزل شمارهٔ ۲۹۰
تو میروی و من خسته باز میمانم چگونه بی تو بمانم، عجب همی مانم تو باد پای عزیمت، چو باد میرانی من آب دیده گلگون چو آب …