غزلیات
از مجموعه اشعار سلمان ساوجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۶۱
میکند غارت صبر و دل و دین سودایش آنکه او هیچ ندارد، چه غم از یغمایش؟ گر دل و جان من دلشده بودی بر جای کردمی در دل و جان…
غزل شمارهٔ ۲۶۲
چند گویی با تو یک شب روز گردانم چو شمع من عجب دارم گر امشب تا سحر مانم چو شمع رشته عمرم به پایان آمد و تابش نماند چارها…
غزل شمارهٔ ۲۶۳
درد سری میدهد، عقل مشوش دماغ کو ز قدح یک فروغ، وز همه عالم فراغ ای دم مشکین صبح، شمع سحر برفروز تا بنشاند دمی، باد دماغ…
غزل شمارهٔ ۲۶۴
ای به دیدار توام، دیده گریان مشتاق! ز اشتیاق لب لعلت، به لبم جان مشتاق دل به سوز تو چو پروانه به آتش مایل جان به درد تو …
غزل شمارهٔ ۲۶۵
به غیر صورت او هر چه آیدم در دل به جان دوست که باشد تصور باطل به کوی دوست که خاکش به آب دیده گل است که برگذشت که پایش فر…
غزل شمارهٔ ۲۶۶
به مهر روی تو خواهم رسید، ذره مثال نمیرسد به زمین پایم از نشاط وصال مه دوهفته درین یک دو روز خواهم دید که کس نبیند از آ…
غزل شمارهٔ ۲۶۷
ای جان نازنین من ای آرزوی دل میل من است سوی تو میل تو سوی دل بر آرزوی روی تو دل جان همی دهد وا حسرتا! اگر ندهی آرزوی دل …
غزل شمارهٔ ۲۶۸
ساقی ایام گل آمد، حبذا ایام گل خیز و در ده ساغری، یاقوت گون چون جام گل گوش کن گلبانگ بلبل چشم نه بر بلبله که اهل دل را م…
غزل شمارهٔ ۲۶۹
ای بهم برزده زلف تو سراسر کارم من چو موی توام آشفته، فرو نگذارم کردهام نرم به فرمان تو گردن چون شمع چه کنم من که به فرم…
غزل شمارهٔ ۲۷۰
آرزو دارم ز لعلش تا به لب جام مدام وز سرم بیرون نخواهد رفتن این سودای خام چون قدح در دل نمیآید مرا الا که می چون صراحی …