غزلیات
از مجموعه اشعار سلمان ساوجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۵۱
ما از در او دور و چنین بر در و بامش باد سحری می‌گذرد، باد حرامش! تا بر گل روی از کله‌اش دام نهادی مرغان ز هوا روی نهادند…
غزل شمارهٔ ۲۵۲
در خرابات مغان مست و بهم بر زده دوش می‌کشیدند مرا چون سر زلف تو به دوش دیدم از باده نوشین و لب نوش لبان بزم رندان خرابات…
غزل شمارهٔ ۲۵۳
عارفا لعل لبش می می‌دهد هشیار باش چشم مستش رهزن خواب است هان! بیدار باش گر به دین عشق او اقرار داری، عشق او منکر عقل است…
غزل شمارهٔ ۲۵۴
کار دنیا نیست چندان کار و باری، گو مباش اختیاری کو ندارد اختیاری، گو مباش کار و بار روز بازار جهان هیچ است، هیچ کار اگر …
غزل شمارهٔ ۲۵۵
مست حسنی که ندارد خبر از آفاقش چه خبر باشد از احوال دل عشاقش؟ گرچه یادم نکند یار، منش مشتاقم یاد باد آنکه جهانیست چو من …
غزل شمارهٔ ۲۵۶
آنکه از جان دوست‌تر می‌دارمش او مرا بگذاشت، من نگذارمش دل بدو دادم ز من رنجید و رفت می‌دهم جان تا مگر باز آرمش آنکه در خ…
غزل شمارهٔ ۲۵۷
چون تحمل می‌کند تن صحبت پیراهنش چون کند افتاده است آن این زمان در گردنش؟ دست در گردن گهی ار کرد با او یا که یافت جز ره پ…
غزل شمارهٔ ۲۵۸
نعره زنان آمدم بر در میخانه دوش نعره مستان شنید، باده درآمد به جوش مدعیی جوش می، دید بپیچید سر زاری چنگش به گوش آمد و بگ…
غزل شمارهٔ ۲۵۹
ماییم به پای تو در افکنده سر خویش وز غایت تقصیر سرانداخته در پیش انداخت مرا چشم کماندار تو چون تیر زان پس که برآورد به د…
غزل شمارهٔ ۲۶۰
نداشت این دل شوریده تاب سودایش سرم برفت و نرفت از سرم تمنایش به نرد درد چو وامق نبود مرد حریف هزار دست پیاپی ببرد عذرایش…