غزلیات
از مجموعه اشعار سلمان ساوجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۴۱
چوگان زلفش از من دل برد گو ببر ای دل بگیرش آن خم چوگان و گو ببر در زحمتم ز درد سر و گفت و گوی عقل ای عقل از سرم برو این …
غزل شمارهٔ ۲۴۲
میبرد سودای چشم مستش از راهم دگر از کجا پیدا شد این سودای ناگاهم دگر؟ دیده میبندم ولی از عکس خورشید بلند در درون میاف…
غزل شمارهٔ ۲۴۳
یا رب این ماییم از آن جان جهان افتاده دور سایهوار از آفتابی ناگهان افتاده دور ما چو اشکیم از فراقش مانده در خون جگر برک…
غزل شمارهٔ ۲۴۴
در مسجد چه زنی اینک در میکده باز خیز مردانه قدم در نه و خود را در باز مست رو بر در میخانه که مستان خراب نکنند از پی هشیا…
غزل شمارهٔ ۲۴۵
زلفین سیه خم به خم اندر زدهای باز وقت من شوریده به هم بر زدهای باز زان روی نکو چشم بدان دور که امروز بر مه زدهای طعنه…
غزل شمارهٔ ۲۴۶
بر گل رفتم از غالیه تر زدهای باز گل را به خط نسخ قلم در زدهای باز گل را ز رهی ساختهای از گره زلف تا راه کدامین دل غمخ…
غزل شمارهٔ ۲۴۷
کارها دارد دل من با لب جانان هنوز دور حسنش راست اکنون اول دوران هنوز در بهار حسنش از صد گل یکی نشکفته است گرد گلزارش کنو…
غزل شمارهٔ ۲۴۸
هست پیغامی مرا کو قاصدی مشکین نفس سست میجنبد صبا ای صبح کار توست و بس پیش خورشید مرا کاریست وانگه غیر صبح کیست کو در پی…
غزل شمارهٔ ۲۴۹
در زلف خویش پیچ و ازو حال ما بپرس حال شکستگان کمند بلا بپرس وقتی که پرسشی کنی اصحاب درد را ما را که کشتهای بجدایی، جدا …
غزل شمارهٔ ۲۵۰
ای صبا برخیز و کوی دلستان ما بپرس جان ما آنست، حال جان ما آنجا بپرس اندک اندک پیش رو، وآن جان بیمار مرا زیر لب بسیار بسی…