غزلیات
از مجموعه اشعار سلمان ساوجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۲۱
ما رقمی میکشیم، تا به چه خواهد کشید ما قدمی میزنیم، تا به چه خواهد رسید قبله و مذهب بسی است، یار یکی بیش نیست هر که دو…
غزل شمارهٔ ۲۲۲
چه نویسم که دل از درد فراقت چه کشید؟ یا ز نادیدنت این دیده غم دیده چه دید؟ به امیدی که رسد در تو دل خام طمع سالها دیگ هو…
غزل شمارهٔ ۲۲۳
پیر من از میکده بویی شنید دست زد و جامه سراسر درید خرقه ازان شد که فرو شد به می خرقه صدپاره که خواهد خرید؟ جان که غمش خو…
غزل شمارهٔ ۲۲۴
مرا از آینهٔ سخت روی سخت آید که در برابر روی تو روی بنماید چو شانه دست به دندان اگر برم شاید که شانه در سر زلف تو دست می…
غزل شمارهٔ ۲۲۵
بگو ای ماه تا ساقی ز می مجلس بیاراید که خورشید جهانآرا به دولتخانه میآید به بستان رو به پیروزی دمی تا باد نوروزی به بو…
غزل شمارهٔ ۲۲۶
از توبه ریایی، کاری نمیگشاید وز ملک و پادشاهی، چیزی نمیفزاید در ملک فقر دارد، درویش پادشاهی قانع به هر چه باشد، راضی ب…
غزل شمارهٔ ۲۲۷
چو چشمت هرگزم چشمی به چشمم در نمیآید به چشمانت که چشمم را به جز چشمت نمیباید چو چشمت چشم آن دارد که ریزد خون چشم من اگ…
غزل شمارهٔ ۲۲۸
چون خاک شوم وز گل من خار برآید زان خار ببوی تو همه گل ببر آید از عمر بسی رفت و ندانم که چه باقی است وین نیز به هر نوع که…
غزل شمارهٔ ۲۲۹
صفت خرابی دل، به حدیث کی درآید؟ سخن درون عاشق، به زبان کجا برآید؟ چو قلم به دست گیرم که حکایتت نویسم سخنم رسد به پایان و…
غزل شمارهٔ ۲۳۰
وصلت به جان خریدن، سهل است، اگر برآید جان میدهم درین پی باشد مگر برآید در کار بینوایان، گر یک نظر گماری کار من و چو صد …