غزلیات
از مجموعه اشعار سلمان ساوجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۳۱
نامم به زبان بردن، گیرم که نمیشاید در نامه اگر باشد، سهو القلمی شاید نظاره آن منظر، صاحب نظری باید سرگشته این سودا، ثاب…
غزل شمارهٔ ۲۳۲
مرا که نقش خیال تو در درون آید عجب مدار ز اشکم که لاله گون آید وثاق توست درونم، نمیدهد دل بار که جز خیال تو غیری اندرون…
غزل شمارهٔ ۲۳۳
یار میآید و در دیده چنان میآید که پری پیکری از عالم جان میآید سر سودای تو گنجی است نهان در دل من به زیان میرود آن چو…
غزل شمارهٔ ۲۳۴
چو رویت هرگزم نقشی به خاطر در نمیآید مرا خود جز تو در خاطر، کسی دیگر نمیآید خیال عارضت آبست، از آن در دیده میگردد نها…
غزل شمارهٔ ۲۳۵
کار شد تنگ برین دل، خبر یار کنید دوستان! بهر خدا، چاره این کار کنید سیل عشق آمد و این بخت گران خواب مرا گر خبر نیست ازین…
غزل شمارهٔ ۲۳۶
ای عمر باز رفته، نمیآیی از سفر وی بخت خفته، هیچ نداری ز ما خبر ما همچنان خیال تو داریم، در دماغ ما همچنان جمال تو داریم…
غزل شمارهٔ ۲۳۷
پرده از رویش ای صبا بردار! وین حجاب از میان ما بردار به تماشای جان، ز باغ رخش دامن زلف مشکسا بردار همرهانیم، در طریق وفا…
غزل شمارهٔ ۲۳۸
زحمت ما میدهی، زاهد تو را با ما چه کار عقل و دین و زهد را با عاشق شیدا چه کار؟ میخورد صوفی غم فردا و ما می میخوریم مر…
غزل شمارهٔ ۲۳۹
سالک راه تو را با مالک رضوان چه کار؟ عابدان قبله را با کفر و با ایمان چه کار؟ طالب درمان نه مرد کار درد عاشقی است دردمند…
غزل شمارهٔ ۲۴۰
زین پیش داشت یار غم کار و بار یار آخر فرو گذاشت به یکبار کار یار عمری گذشت تا سخنم را به هیچ وجه در خود نداد ره، دهن تنگ…