غزلیات
از مجموعه اشعار سلمان ساوجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۱۱
از چشم من خیال قدش کی برون رود؟ سروی است ناز از لب جو سرو چون رود؟ بنشست در درونم و غیر از خیال یار رخصت نمیدهد که کسی …
غزل شمارهٔ ۲۱۲
باد صبا به باغ به بوی تو میرود در گلستان حکایت روی تو میرود چونت خرم به جان که به بازار عاشقی هر دو جهان به یک سر موی …
غزل شمارهٔ ۲۱۳
آن سرو بین که باز چه رعنا همی رود میآید او و عقل من از جا همی رود حوریست بیرقیب که از روضه میچمد جانیست نازنین که به …
غزل شمارهٔ ۲۱۴
گرز خورشید جمالت ذرهای پیدا شود هر دو عالم در هوایش، ذرهسان دروا شود شمع دیدارش اگر از نور تجلی پرتوی افکند بر کوه، چو…
غزل شمارهٔ ۲۱۵
آن که باشد که تو را بیند و عاشق نشود؟ یا به عشق تو مجرد ز علایق نشود؟ با تو دارم ز ازل سابقه عشق ولی کار بخت است و عنایت…
غزل شمارهٔ ۲۱۶
دل ز وصل او نشان بینشانی میدهد جان به دیدارش امید آن جهانی میهد جوهر فر دهانش طالب دیدار را بر زبان جان جواب « لن ترا…
غزل شمارهٔ ۲۱۷
یار دل میجوید و عاشق روانی میدهد چون کند مسکین در افتادست و جانی میدهد؟ چون نمیافتد به دستش آستین وصل دوست بر در او …
غزل شمارهٔ ۲۱۸
بگذار تا ز طرف نقابت شود پدید حسنی که مه ندارد و رویی که کس ندید برق جمال خرمن پندار ما بسوخت لعلت خیال پرده اسرار ما در…
غزل شمارهٔ ۲۱۹
دل پی دلدار رفت و دیده چو این حال دید اشک به دندان گرفت دامن و در پی دوید دید میان دل و دیده که خونست اشک جست برون ز میا…
غزل شمارهٔ ۲۲۰
مانده یک ذره از آن دل که هوای تو گزید لله الحمد که آن ذره به خورشید رسید این همان ذره خاکی هوادار شماست که به جان، روز ا…