غزلیات
از مجموعه اشعار سلمان ساوجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۹۱
هر زمان عشقش سر از جایی دگر بر می‌کند سوزش اندر هر سری سودای دیگر می‌کند با کمال خویشتن بینی، نمی‌دانم چرا؟ هر زمان آیین…
غزل شمارهٔ ۱۹۲
بوی زلف او دماغ جان معطر می‌کند یاد روی او چراغ دل منور می‌کند یک جهان دیوانه در زنجیر دارد زلف او که به سر خود هریکی سو…
غزل شمارهٔ ۱۹۳
سنبلت را صبا بر گل مشوش می‌کند هر خم زلفت مرا نعلی در آتش می‌کند باد در وقت سحر می‌آورد بویت به من باد وقتش خوش! که او و…
غزل شمارهٔ ۱۹۴
چشم مستت گرچه با ما ترک تازی می‌کند لعل جانبخش تو هر دم دلنوازی می‌کند تا دلم آورد بر محراب ابرویت نماز جامه جان را به خ…
غزل شمارهٔ ۱۹۵
با سر زلفش دلم، پیوند جانی می‌کند با خیالش خاطرم، عیشی نهانی می‌کند در هر آن مجلس که دارد چشم مستش قصد جان جان اگر خوش ب…
غزل شمارهٔ ۱۹۶
آنها که مقیمان خرابات مغانند ره جز به در خانه خمّار ندانند من بنده رندان خرابات مغانم کایشان همه عالم به پشیزی نستانند س…
غزل شمارهٔ ۱۹۷
گاه در مصطبه دردی کش رندم خوانند گاه در خانقهم صوفی صافی دانند تو مرانم ز در خویش و رها کن صنما تا به هر نام که خواهند م…
غزل شمارهٔ ۱۹۸
خام خم را ز لبت، رنگ اگر وام کنند زاهدان نیز در آن خم طمع خام کنند چون برد لعل تو از جام تنم جان کهن ساقیان جان نو آرند …
غزل شمارهٔ ۱۹۹
اهل دل را به خرابات مغان ره ندهند رخت تن را به سراپرده جان ره ندهند سخن پیر مغان است که در دیر کسی که سبک در نکشد رطل گر…
غزل شمارهٔ ۲۰۰
خیال زلف تو چشمم به خواب می‌بیند دلم ز شمع جمال تو تاب می‌بیند کسی که چشمه آب حیات لعل تو دید برون از آن همه عالم سراب م…