غزلیات

از مجموعه اشعار سلمان ساوجی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۸۷

شعر

فهرست اشعار

تو را آنی است در خوبی که هرکس آن نمی‌داند خطی گل بر ورق دارد که جز بلبل نمی‌خواند به رخسار تو می‌گویند: می‌ماند گل سوری …

جان ما را دل بماند از ما و ما را دل نماند عمرم از در راند و عمری بر زبان نامم نماند لطف کرد امروز و بازم خواند و دیدارم …

زلف و رخسار تو را شام و سحر چون خواند؟ هر که یک حرف سیاهی ز سپیدی داند می‌کنم ترک هوای سر زلف تو و باز باد می‌آید و این …

لاابالی وار، دستی بر جهان خواهم فشاند هرچه دامن گیردم دامن، بر آن خواهم فشاند دامن آخر زمان دارد غبار حادثه آستین بر دام…

در خرابات مرا دوش به دوش آوردند بی‌خودم بر در آن باده فروش آوردند شهسواری که نیامد به همه کون فرود بر در خانه خمار فروش …

چشم مخمور تو مستان را به هم بر می‌زند شور عشقت، عاشقان را حلقه بر در می‌زند دل همی نالد چو چنگ عشق تیز آهنگ او در دل عشا…

هر شب از کویت مرا سر مست و شیدا می‌کشند چون سر زلفت بدوشم بی‌سرو پا می‌کشند بارها کردم من از رندی و قلاشی کنار بازم اینک…

هر شبی سودای چشمش بر سرم غوغا کند غمزه‌اش صد فتنه در هر گوشه‌ای پیدا کند از می سودای چشمت خوش برآید جان من سر خوش است ام…

حاشا که تا سلمان بود، ترک می و ساغر کند ور نیز گوید: می‌کنم، هرگز کسی باور کند شیخش هوس دارد که او، کمتر کند می خوارگی ش…

هر شب این اندیشه در بر غنچه را دل خون کند کز دل آخر چون جمالت روی گل بیرون کند تا ببندد خواب نرگس تا گشاید کار گل گاه مر…

۱۹/۳۹