غزلیات
از مجموعه اشعار سلمان ساوجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۰۱
اگرم بر سر آتش بنشانی چون عود نیست ممکن که برآید ز من سوخته دود بر سرم هرچه رود خاک رهم گو: میرو نیستم باد که از کوی تو…
غزل شمارهٔ ۲۰۲
آن پری کیست که از عالم جان روی نمود؟ وین چه حوری است که بر ما در فردوس گشود؟ دل به پروانه غم شمع من از من بستند می به پی…
غزل شمارهٔ ۲۰۳
آنجا که عشق آمد کجا پند و خرد را جا بود؟ در معرض خورشید، کی نور سها پیدا بود؟ رندیست کار بیدلان، تقوی شعار زاهدان آری دل…
غزل شمارهٔ ۲۰۴
دوشم آن گلچهره در آغوش بود حبذا وقتی که ما را دوش بود لب به لب، رخسار بر رخسار بد رو به رو، آغوش بر آغوش بود هرچه آن جز …
غزل شمارهٔ ۲۰۵
گفتم که خطا کردی و تدبیر نه این بود گفتا چه توان کرد که تقدیر چنین بود گفتم که بسی خط خطا بر تو کشیدند گفتا همه آن بود ک…
غزل شمارهٔ ۲۰۶
ماهی ار ماه فلک را از کمان ابرو بود سروی ار سرو سهی را عنبرین گیسو بود ما که هر روزی به ماه طلعتت گیریم فال روز و ماه ما…
غزل شمارهٔ ۲۰۷
دی دیده از خیال رخش بازمانده بود گلگون اشک در طلبش گرم رانده بود افتاده بود دل به خم چین زلف او شب بود و ره دراز هم آنجا…
غزل شمارهٔ ۲۰۸
همچنان مهر توام مونس جان است که بود همچنان ذکر توام ورد زبان است که بود شوقم افزون شد و آرام کم و صبر نماند در فراق تو، …
غزل شمارهٔ ۲۰۹
جان شیرین گر قبول چون تو جانانی بود کی به جانی باز ماند، هر که را جانی بود؟ آب چشم و جان شیرین را کجا دارد دریغ هر که او…
غزل شمارهٔ ۲۱۰
سر سودای تو هرگز ز سر ما نرود برود این سر سودایی و سودا نرود پرتو نور تجلی رخت، ممکن نیست که اگر کوه ببیند دلش از جا نرو…