الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۸۱
زین سان که مراست از تو در سینه سرور می ترسم از آنک خواجه گردد مغرور مغرور مشو که شاهد ما معنی است نزدیک میا تا نکنی صورت…
شمارهٔ ۲۸۲
ای دل نفس تو می شمارند آخر بنگر که رقیبان به چه کارند آخر عالم باغی است و خلق مانند گلند گلها همه یک بوی ندارند آخر
شمارهٔ ۲۸۳
آگاه بزی ای دل و آگاه بمیر چون طالب منزلی تو در راه بمیر عشق است نشان زندگانی ورنه زین سان که تویی خواه بزی خواه بمیر
شمارهٔ ۲۸۴
ای دل مطلب رخ جهان آرایش زنهار منه پای تو در دریایش گر پات فرو شود، که دستت گیرد؟ ور دست درآورد، که دارد پایش؟
شمارهٔ ۲۸۵
اندر همه عمر من شبی وقت نماز آمد بر من خیال معشوق فراز بگشود زرخ نقاب و می گفت به راز باری بنگر که از که می مانی باز
شمارهٔ ۲۸۶
با آنچ گسستنی است در پیوستی وآنجا که گذشتنی است خوش بنشستی امروز گل است و خار از پس بینی فردات کند خمار کامشب مستی
شمارهٔ ۲۸۷
هر چیز که او گفت چنان است همه آن است یقین دگر گمان است همه این قدر یقین بدان که هر سود که هست گر نیست سزای او زیان است ه…
شمارهٔ ۲۸۸
زنهار مگو که رهروان نیز نیند یا همنفسان بی نشان نیز نیند زین گونه که تو محرم اسرار نئی پنداشته ای که دیگران نیز نیند
شمارهٔ ۲۸۹
تا نان حرام و آب یک روزهٔ ما بیرون نشود زکاسه و کوزهٔ ما می خندد روزگار و می گرید عمر بر طاعت و بر نماز و بر روزهٔ ما
شمارهٔ ۲۹۰
هر لقمه که آلوده بود قی به از آن بی خود به تواضع آردت می به از آن نیکی و غرور دور دارد زخدای بد بودن و اعتراف در پی به ا…