الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید

از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات

دسته‌بندی

۲۹۰

شعر

فهرست اشعار

ای دل پس زنجیر چو دیوانه نشین بر دامن درد خویش مردانه نشین زآمد شد بیهوده تو خود را پی کن معشوقه چو خانگی است در خانه نش…

آن یار که در سینه جنون دارم ازو در هر مژه صد قطرهٔ خون دارم ازو کنجی و دمی و محرمی می طلبم تا شرح دهم که حال چون دارم از…

هان تا دم دهر در جوالت نکند سرگشتهٔ احوال محالت نکند مغرور مشو به رنگ و بویی چون گل تا دست زمانه پایمالت نکند

جز بادهٔ نیستی دلا نوش مکن جز سلسلهٔ نیاز در گوش مکن روزی که به همّت ز فلک برگذری بیچارگی خویش فراموش مکن

عمری به مراد خود رسیدی، بس کن یکچند به کام خود دویدی، بس کن از نامه سیه کردن خود شرمت باد چون موی سیه سپید دیدی، بس کن

ای پیر به طبع تیز گامی تو هنوز واندر طلب مراد و کامی تو هنوز موی سر تو به عمر کمتر زتوَست او پخت و سپید گشت و خامی تو هن…

تا چند می و سماع و ساقی طلبی با اهل نشاط هم وثاقی طلبی وقت است اگر دیدهٔ دل باز کنی وز باقی عمر عمرِ باقی طلبی

تو آمده ای به پادشاهی کردن واخویشتن آی ازین تباهی کردن تو دیک نبودی و نباشی فردا پیداست که امروز چه خواهی کردن

شرمت بادا ازین تباهی کردن زین ترک اوامر و نواهی کردن گیرم که جهان سران سران ملک تواند جز آنک رها کنی چه خواهی کردن

دنیا گذران است به هر بیش و کمی خواهیش به شادی گذران خواه به غمی زین منزلت البته همی باید رفت خواهی به هزار سال و خواهی ب…

۲۶/۲۹