الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید

از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات

دسته‌بندی

۲۹۰

شعر

فهرست اشعار

در کوی قناعت ار سپنجی داری در هر قدم آراسته گنجی داری وز هر چه نه بر مراد تو خواهد بود رنجیده شوی دراز رنجی داری

آن را که قناعتش صناعت باشد هر چیز که گفت و کرد طاعت باشد زنهار طمع مدار الّا به خدا کاین رغبت خلق نیم ساعت باشد

از لذّت این وجود مانع گردی بر عین کمال خویش صانع گردی بر جمله جهانیان شود مسکن تو با لقمه و خرقه ای چو قانع گردی

از خلق به هیچ گونه یاری مطلب وز شاخ برهنه سایه داری مطلب عزّت زقناعت است و خواری زطمع با عزّت خود بساز و خواری مطلب

من قال بانّ جوهر الفقر عرض الجوهر لمّا عرض الفقر عرض و الفقر شفا و ماسوی الفقر مرض فقری غرضی و لیس فی الفقر غرض

الفقر اذا ابعدکم یدنیکم و الفقر اذا اماتکم یُحییکم یا اخوانی بفقرکم اوصیکم الفقر عناً و ذلکم یکفیکُم

جمعیت ازین شیفته رایان آموز جان بازی ازین بی سر و پایان آموز در مملکت طلب فنا سلطانی است این سلطانی ازین گدایان آموز

از طعم لب تو در شکر چیزی هست وز نور رخ تو در قمر چیزی هست منکر مشو ای دوست که در عالم فقر بیرون ز سر و ریش دگر چیزی هست

درویشان را بر همه عالم پیشی است درویشان را کمینه سودی بیشی است این محتشمی که عاقلان می طلبند چون در ره درویش بود درویشی …

درد ره فقر به زهَر درمان است دانستن آن نه ذوق هر نادان است خاک کف پای کمترین درویشی تاج سر سردارترین سلطان است

۱۶/۲۹