الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۱
جانم شب و روز از تو نشان می طلبد و احوال تو پیدا و نهان می طلبد این طرفه که از هر که نشان می طلبم او نیز چو من تو را به …
شمارهٔ ۱۳۲
دل گر نظری کند به روی تو کند جان گر گذری کند به کوی تو کند بیچاره کسی که جست و جوی تو کند جان در سر سرّ گفت و گوی تو کند
شمارهٔ ۱۳۳
در راه طلب زاد ادب می باید سوز سحر و نالهٔ شب می باید دل شاهد جان سازد و جان مطرب او آن را که درین راه طرب می باید
شمارهٔ ۱۳۴
ترسم که اگر در طلبش نشتابی بر آتش حسرت دل خود را تابی تا اینجایی ترک خوش آمد می کن تا هرچ به آمده است آنجا یابی
شمارهٔ ۱۳۵
حاشا که من از خاک درت برخیزم وز لعل لب چون شکرت برخیزم در آرزوی زلف خم اندر خم تو چون موی شدم کی زسرت برخیزم
شمارهٔ ۱۳۶
تا چند کشم غصّهٔ کس ناکس را وز خسّت خود خاک شوم هر خس را کارم به دو گز عبا چو برمی آید دادم سه طلاق این فلک اطلس را
شمارهٔ ۱۳۷
نفسم چو به نان و تره از من راضی است کی گویم کاین رییس یا آن قاضی است از تن به پلاس دفع سرما کردم پندارم کاطلس است یا مقر…
شمارهٔ ۱۳۸
از راحت اگر نصیب تو حرمان نیست از آز ببُر که آز را پایان نیست مغرور کسی بود که در عالم دون او را به سرای آخرت ایمان نیست
شمارهٔ ۱۳۹
تا ظن نبری که خان و مان محتشمی است یا خواسته و حکم روان محتشمی است در درویشی اگر تو قانع باشی حقّا و به جان تو که آن محت…
شمارهٔ ۱۴۰
مسپار به عشوهٔ جهان خویشتنت مگذار که گردد دو یکی پیرهنت دشوار مکن جمع که باشد روزی بسیار سخنها رود اندر کفنت