الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید

از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات

دسته‌بندی

۲۹۰

شعر

فهرست اشعار

ایزد زقناعت چو مرا گنجی داد از میر و وزیر جمله گشتم آزاد دلق من و حُلّه های زربفت ملوک کفش من و تاج سر کسری و قباد

عالی نسبا چرا بننشینی پست وز ملک جهان پاک نیفشانی دست چون بود تو با بود قناعت پیوست خواهی همه نیست گیر و خواهی همه هست

دل کز پی آب و نان در آتش نبود جز خاک پریشان و مشوّش نبود پیرانه به کنجی به سکونت بنشین کز موی سپید کودکی خوش نبود

پیمانهٔ عزّت و قناعت کن پُر تا خوار نگردی طمع از خلق ببُر ورزانک به دریای طمع گشتی غرق خواهی همه خاک باش و خواهی همه دُر

در کوی قناعت ارچه دیر آمده ایم بر نیستی خویش دلیر آمده ایم گر ناخوش و گر خوش است این باقی عمر باری به سر آمدی که سیر آمد…

گر راحت دل خواهی و آسایش تن با لقمه و خرقه ای بساز و تن زن ور اطلس روم خواهی و ماه ختن از شرق به غرب می رو و جان می کن

بردارندت اگر شوی افکنده و آزاد شوی اگر بمیری بنده حق را خواهی بساز همچون مردان با گوشهٔ مسجدی و دلقی ژنده

کنجی و قناعت از قباد و کی به نزدیک تو خوار است و زملک ری به چون نیست زرنج من وز نعمت تو راحت خلق فقر من از احتشام تو صد …

آیا تو ز نادانی و سرگردانی خود را و مرا به هرزه می رنجانی آنچ آن توَست از تو نستاند کس وآنچ آن تو نیست از کسش نستانی

بر سنگ قناعت ار غباری داری از نیک و بد جهان کناری داری گر با همه کس بهر خلافی که رود در کار شوی دراز کاری داری

۱۵/۲۹