الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید

از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات

دسته‌بندی

۲۹۰

شعر

فهرست اشعار

اندر طلب وصل تو ای سرو روان انگشت نمای خلق و رسوای جهان کامی زلبت ندیده وانگه ما را در هر دهنی فتاده بینی چو زبان

اندر طلبت گرچه به سر می پویم رخساره به خوناب جگر می شویم چون در نگرم تو با منی من غلطم سررشتهٔ خود جای دگر می جویم

در راه طلب به آخر آمد نفسم و افسوس که نیست حاصلی جز نفسم این راه به جست و جوی باید رفتن من مشغولم به گفت و گو می نرسم

پیوسته تو را به صد هوا می طلبم وین درد غم تو را دوا می طلبم چون می نگرم کانچ منم جمله تویی من غافلم از خود که تو را می ط…

هر چند که من به خویشتن می نرسم وز محنت دل به شغل تن می نرسم بر نامه و نامه بر حسدها دارم کایشان به تو می رسند و من می نر…

غمگین غمگین به سوی تو می پویم مسکین مسکین بر تن خود می مویم پنهان پنهان روز و شبت می جویم آسان آسان به ترک تو چون گویم

طالب که نه صادق است جایی نرسد بیگانه شود به آشنایی نرسد در یافتن وصال او سلطانی است آن سلطانی به هر گدایی نرسد

ای تن خواهی که احتشامت باشد حکمی و تصرّفی تمامت باشد زنبیل طلب بر سر جان و دل نه دریوزه کن از درش که گامت باشد

از بهر چه حل نمی کنی مشکل خود وز بند هوس نمی رهانی دل خود اینجا تو برای حاصلی آمده ای ای بی حاصل باز طلب حاصل خود

اندر طلب آنک نیست صادق چه کند و آن را که دلی نیست موافق چه کند ای پیر اگر عمر نکردی ضایع زین طفل بیاموز که عاشق چه کند

۱۳/۲۹