الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید

از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات

دسته‌بندی

۲۹۰

شعر

فهرست اشعار

ای دل گر ازین پایه فروتر نایی با لشکر غوغای غمش برنایی قصّه چه کنم که در غمش آخر کار تا خون نشوی به چشمشان درنایی

ای دل چو خراب گشتی آباد شوی چون بندهٔ عشق گشتی آزاد شوی مادام که شادی طلبی غمگینی هرگه که به غم شاد شوی شاد شوی

بیچاره دلا چند کنی خودبینی هر بد که به تو می رسد از خود بینی پندت دهم و پند غرض می شمری آن روز که کیفرش کشی خود بینی

ای دل چو قلم نقش منمّا می باش فرّاش سراپردهٔ سودا می باش مانندهٔ پرگار بگرد سر خویش می گرد به طبع و پای برجا می باش

گر در ره دوست پایدار آید دل بر مرکب مقصود سوار آید دل گر دل نبود کجا وطن سازد عشق ور عشق نباشد به چه کار آید دل

با یار چرا چنین صبوری ای دل افتاده به دنبال غروری ای دل نزدیک آمد رفتن و هستی غافل انصاف بده زکار دوری ای دل

رازت چو به پیش خلق شد فاش ای دل آگاه شد از حال تو اوباش ای دل اومید خوشیت ناخوشی بار آرد می ساز به ناخوشی و خوش باش ای د…

دل با غم اگر بساختی شادستی ور بندهٔ عشق گشتی آزادستی بیچاره دل ارنه سُست بنیادستی اکنون که خراب گشتی آبادستی

عشق است که کیمیای فقر است دَروُ ابری است که صد هزار برق است درو بنگر تو که دلها چه عجایب بحری است کاین عالم کاینات غرق ا…

در درد دل خویش زبی درمانی هر لحظه به دردی دگر اندرمانی چون سینهٔ بوالفضول را دل خوانی زان می نرهد دلت زسرگردانی

۱۲/۲۹