غزلیات
از مجموعه اشعار سیدای نسفی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۹۱
یاد آن شبها که در بر گلعذاری داشتم در دل از مژگان شوخش خارخاری داشتم خانه ام چون خنده گل بود لبریز از نشاط در کنار آشیان…
شمارهٔ ۳۹۲
دل دیوانه خود را نشان کردم ندانستم نشان تیر آن ابروکمان کردم ندانستم به صد افتادگی چون مهر بردم راه در کویش به آن بی مهر…
شمارهٔ ۳۹۳
روم از جای با اندک نسیمی گرد را مانم بنای بیمدارم مهره های نرد را مانم نشد جز سوختن از کوچه گردی حاصل عمرم به شهر تیره ب…
شمارهٔ ۳۹۴
به گلشن رفتم و بی رویت آغاز جنون کردم ز شور اشک داغ لاله را گرداب خون کردم ز جوی شیر چون فرهاد کام من نشد شیرین حیات خوی…
شمارهٔ ۳۹۵
شکایت نامه آن روی چون گل بود در دستم قلم در ناله چون منقار بلبل بود در دستم سحر زلف تو از روی تصور شانه می کردم به گردن …
شمارهٔ ۳۹۶
به گلزاری که در وی سرو قدی نیست خاموشم ز طوق قمریان انداختند این حلقه در گوشم مرید غنچه ام از جا گریبان چاک می خیزم گران…
شمارهٔ ۳۹۷
خبر می گوید از راز درون لبهای خاموشم زند پهلو به روی حلقه در حلقه گوشم شدم پیر و نمی آید برون گهواره از یادم قدم در ملک …
شمارهٔ ۳۹۸
تا گرفتم خو به سحر نرگسش جادو شدم گوشه چشمی ز خالش دیدم و هندو شدم دوریی زنجیر رسوا می کند دیوانه را تا ز دستم رفت زلف ا…
شمارهٔ ۳۹۹
از سر کوی تو با صد حسرت ای گل می روم محمل خود بسته ام از بال بلبل می روم گلشنی بودم مرا باد خزان تاراج کرد با دماغ خشک ه…
شمارهٔ ۴۰۰
گر به کف مانند گل مشت زری می داشتم در بغل چون غنچه گلبرگ تری می داشتم راه دور عشق با مقراض پا نتوان برید قطع می کردم من …