غزلیات
از مجموعه اشعار سیدای نسفی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۵۱
تا لبت نام برآورده به شیرین سخنی طوطیان را به سر افتاده غم کوهکنی گردبادم به بیابان شده ام سرگردان دامن دشت جنون است به …
شمارهٔ ۵۵۲
تا کی ای بلبل به دنبال هنر افتد کسی به که همچون غنچه بر سودای زر افتد کسی از خبرداری ز من گشتند یاران بی خبر باخبر باشند…
شمارهٔ ۵۵۳
به سوی کلبه ام ای سیمبر نمی آیی خبر نکرده چرا بی خبر نمی آیی ز چشم من شده یی چون پری به شیشه نهان چه دیده یی که مرا در ن…
شمارهٔ ۵۵۴
چرا به کلبه ام ای دلربا نمی آیی به سویم ای چمن دلگشا نمی آیی به بنده خانه خود پا نمی نهی هرگز تو پادشاهی و سوی گدا نمی آ…
شمارهٔ ۵۵۵
به خواب آمد مرا لیلی وشی چون سرو موزونی شدم بیدار هر مو بر سرم شد بید مجنونی می گل پیرهن را با توجه شیر می سازم ز قرص ما…
شمارهٔ ۵۵۶
دمید خط و در آغوش من نمی آیی بهار گشت و به سیر چمن نمی آیی تو بوی یوسف مصری و من چو یعقوبم چرا برون شده از پیرهن نمی آیی…
شمارهٔ ۵۵۷
چرا به کلبه ام ای لاله رو نمی آیی برآمده ز چمن همچو بو نمی آیی نشسته ام به رهت سینه را سپر کن چو تیغ بر سرم ای جنگجو نمی…
شمارهٔ ۵۵۸
قدت در چشم خود جا کرده ام ای دوست می رنجی نهالت گفته ام سرو لب این جوست می رنجی شد از نظاره رخسار تو گلدسته مژگانم نگاهم…
شمارهٔ ۵۵۹
به سوی کلبه ام ای نازنین دوش آمدی رفتی ز احوالم نپرسیدی و خاموش آمدی رفتی سخن ناگفته بنشستی خرابت من کبابت من ز جام حسن …
شمارهٔ ۵۶۰
چرا به کلبه ام مهربان نمی آیی به دستگیری این ناتوان نمی آیی در انتظار تو چشمم شدست خانه نشین قدم نهاده تو ای میهمان نمی …