غزلیات
از مجموعه اشعار سیدای نسفی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۸۱
بهر سوغای عزیزان جان ز تن بیرون کنم یوسف خود را از این چه بی رسن بیرون کنم ماتم طفلان بود چون خنده گل بی بقا غنچه را پیش…
شمارهٔ ۳۸۲
خشک است ز بی مهریی ایام دماغم در آرزوی روغن آبست چراغم زخم جگرم کرده بناصور ارادت ای دست مروت منه انگشت به داغم ریزند اگ…
شمارهٔ ۳۸۳
تا به کوی آن نگار سیمبر جا کرده ام خانه یی از سیم بهر خویش برپا کرده ام از برای سیم دنیا پا در این ره مانده ام شهر و صحر…
شمارهٔ ۳۸۴
شده چون سایه از بس خاکساری جزو اعضایم نمی گردد جدا نقش قدم چون کفش از پایم شبی گر از کنار بام روی خویش بنمایی لبالب گردد…
شمارهٔ ۳۸۵
شبی که بوی گلت از هوا سراغ کنم روم به باغ و ده انگشت خود چراغ کنم ز دانه های سپند انتقام خویش کشم ستاره سوختگان را چو لا…
شمارهٔ ۳۸۶
بر زمین مانند اشک از چشم تر افتاده ام خاک بر سر می کنم تا از نظر افتاده ام طوطیم اما ز یک پرواز بیجا ساختن صد بیابان دور…
شمارهٔ ۳۸۷
چهره افروخت چو گل بهر تماشا رفتم جلوه یی کرد که چون سرو من از جا رفتم از غمش مردم و پا بر سر خاکم ننهاد گردبادی شدم و دا…
شمارهٔ ۳۸۸
به کویت از سر خود سجده مقبل نمی دانم به درگاه تو خود را بنده قابل نمی دانم صف مژگان او زیر و زبر کردست عالم را به دور نر…
شمارهٔ ۳۸۹
از چمن افغان کنان بیرون چو بلبل می روم بی دماغم در سراغ نکهت گل می روم در بساطم زاد راهی نیست جز سرگشتگی گرد بادم در بیا…
شمارهٔ ۳۹۰
داغ هر جا گل کند پا تکیه دل می کنم برق هر جا خانه روشن کرد منزل می کنم مرغ دور از آشیانم از تپیدن مانده ام خواب آسایش به…