غزلیات
از مجموعه اشعار سیدای نسفی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۷۱
می روم هر سو سراغ دل ز مردم می کنم طفل شوخی دارم او را هر زمان گم می کنم خون من می ریزد و می پرسد احوال تو چیست می زند ش…
شمارهٔ ۳۷۲
صبا آورد دوش از میر عالی نامهای سویم که از هر جانبی دوران دری بگشاد بر رویم پی تسلیم جا دارم به سر چون خط پیشانی که هر …
شمارهٔ ۳۷۳
ز شهر از دست تو امروز ای گل پیرهن رفتم به خود پیچیده همچون گردباد از خویشتن رفتم به یاد چشمت امشب خواب دیدم آهوی مشکین ت…
شمارهٔ ۳۷۴
روی دلی از آن بت سرکش نیافتم در روزگار باده بیغش نیافتم بی روی او به سوختن خود رضا شدم از غم کباب گشتم و آتش نیافتم تا ح…
شمارهٔ ۳۷۵
اشکیم تازه شور ز زمزم کشیده ایم زخمیم کهنه دست ز مرهم کشیده ایم بر هر دری که در طلب آب رفته ایم چندان نشسته ایم ز خود نم…
شمارهٔ ۳۷۶
یار سرکش را به زور ناله همدم کرده ایم این کمان را ما به بازوی نفس خم کرده ایم عشقبازی جان درآرد صورت دیوار را عکس را در …
شمارهٔ ۳۷۷
از آن روزی که دور افتاد زان زلف دو تا دستم گره نگشاید از کار کسی مانند پا دستم ز زیر ناخنم چون گل ز غیرت خون به جوش آید …
شمارهٔ ۳۷۸
پژمرده شد به دل گل داغی که داشتم مانند لاله سوخت دماغی که داشتم کندم به ناخن از جگر خویش داغ را کردم برون ز خانه چراغی ک…
شمارهٔ ۳۷۹
گردبادم خاک در چشم چراغت می کنم با زبان آتشین چون لاله داغت می کنم می توانم گلشنت را سوخت از یک برق آه پاس خاطر داریی گل…
شمارهٔ ۳۸۰
یاد آن شبها که در بزمت فراغت داشتم سر به سر مانند ابرو خواب راحت داشتم در حریمت کرده بودم پا ستون مانند شمع تیغ می بارید…