غزلیات
از مجموعه اشعار سیدای نسفی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱۱
می کند پهلو تهی کنج غم از تنهائیم در کنار طاق نسیان مانده یی بی جائیم در پی مکن سایه چون نقش قدم از پا فتاد نیست در عالم…
شمارهٔ ۴۱۲
در چمن از گریه آبی بر رخ گل می زنم آتشی در غنچه منقار بلبل می زنم از تعلق دست می شویم چو ابر نوبهار می شوم دیوانه و پا ب…
شمارهٔ ۴۱۳
گوشه چشم تو تا افتاد بر کاشانه ام سرمه می خیزد به جای گرد از ویرانه ام عاشق دلسوز سرگردان کند معشوق را شمع بی تابانه گرد…
شمارهٔ ۴۱۴
بی تو امشب سوخت از تب استخوان پیکرم آتش افتادست همچون شمع بر مغز سرم پرتو خورشید بر دوشم گرانی می کند بر زمین چون شانه ا…
شمارهٔ ۴۱۵
بی تو امشب بس که احوال خرابی داشتم از تهی آغوش خود پیچ و تابی داشتم پیکرم می جست همچون نبض بیماران ز جا تا سحر چون موج س…
شمارهٔ ۴۱۶
ساقی ز حدیث می و پیمانه گذشتیم تا چشم تو دیدیم ز میخانه گذشتیم تا چند به زلف تو کند دست درازی دشمن شده از دوستی شانه گذش…
شمارهٔ ۴۱۷
چون گل تمام داغم و خرم نشسته ام بر روی زخم خویش چو مرهم نشسته ام عمریست از هوا و هوس چشم بسته ام چون غنچه فارغ از غم عال…
شمارهٔ ۴۱۸
نسیم صبح پیامی رساند در گوشم که شد گل چمن انتظار آغوشم کدام سرو مرا در کنار می آید چو بال فاخته پرواز دارد آغوشم بود ز ب…
شمارهٔ ۴۱۹
شبنمم پهلو به روی بستر گل می زنم آتشی در غنچه منقار بلبل می زنم تیره بختی بین که می پیچم سر از فرمان زلف پشت دستی از پری…
شمارهٔ ۴۲۰
بی جمالت در گلستان چاک چون گل می زنم سینه را بر سوزن مژگان بلبل می زنم سبزه بیگانه روی بیابان نیستم خط یارم حلقه بر پهلو…