غزلیات
از مجموعه اشعار سیدای نسفی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۲۱
نگاه باده پرست تو برده از هوشم سودا سرمه چشم تو کرده خاموشم تبسم لب تو تازه کرده داغ مرا نمی شود نمکت سالها فراموشم رسید…
شمارهٔ ۴۲۲
نمی شود دم پیری اجل فراموشم قد خمیده من حلقه ایست در گوشم چو هاله دائره مشربم نباشد تنگ هلال عیدم و باشد کشاده آغوشم ز ک…
شمارهٔ ۴۲۳
بیابان گردم و از کشور آرام بیرونم متاع کاروان گردباد دشت مجنونم نمی دانم کدامین شوخ قصد کشتنم دارد که همچون موجه سیماب د…
شمارهٔ ۴۲۴
بس که دلگیر از تماشای گلستان گشته ام همچو بوی گل درون غنچه پنهان گشته ام یک تبسم کرده ام اجزای خود پاشیده ام چون دماغ گل…
شمارهٔ ۴۲۵
می روم در باغ و سر در پای سنبل می کنم عمر را چون شانه صرف زلف و کاکل می کنم می نویسم از چمن با آن گل رو نامه یی خامه تحر…
شمارهٔ ۴۲۶
خبر از زلف او با جان غم پیوسته آوردم عجب روز سیاهی بر سر این خسته آوردم ز مکر آسمان عصمت خلاصم داد چون یوسف برون خود را …
شمارهٔ ۴۲۷
بر درت همچون کمان پشت دو تا آورده ام گوشه چشمی که درد بی دوا آورده ام پیکرم از ناتوانی مانده پهلو بر زمین کشکشان خود را …
شمارهٔ ۴۲۸
شمعم و پروانه ام با شد دل بی کینه ام رخنه دیوار فانوس است چاک سینه ام از سبکروحان به خاطرها نمی آید گران عکس را از خود ن…
شمارهٔ ۴۲۹
بس که خو کردست با کلفت دل غم پیشه ام سنگ می گردد اگر ریزند می در شیشه ام برقم و بر خرمن اهل ستم دارم گذر هر کجا خار مغیل…
شمارهٔ ۴۳۰
شکایت نامه آن روی چون گل بود در دستم قلم در ناله چون منقار بلبل بود در دستم دماغم بود همچون نافه دلجمع از پریشانی خوش آن…