رباعیات «نسخهٔ دوم»

از مجموعه اشعار مهستی گنجوی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۶۹

شعر

فهرست اشعار

آن بت که رخش رشک گل یاسمن است وز غمزه شوخ فتنه مرد و زن است دیدم به رهش لطیف چون آب روان آن آب روان هنوز در چشم من است

در مرو پریر لاله آتش انگیخت دی نیلوفر، به بلخ در آب گریخت در خاک نشابور گل امروز آمد فردا به هری، باد سمن خواهد ریخت

در آتش دل پریر بودم به نهفت دی باد صبا خوش سخنی با من گفت که‌امروز هر آنکه آبروئی دارد فرداش به خاک تیره می باید خفت

لاله چو پریر آتش شور انگیخت دی نرگس، آب شرم از دیده بریخت امروز بنفشه عطر با خاک آمیخت فردا سحری باد سمن خواهد بیخت

آتش چو زدی پریر، در ما پیوست دی آب رخم ببرد و عهدم بشکست امروز اگر نه خاک پایش باشم فردا برود باد نماند در دست

آن کودک قصاب دکان می آراست استاده بدند مردمان از چپ و راست دستی به کفل زد و خوش و خوش میگفت احسنت زهی دنبه فربه که مراست

آن کودک نعلبند و داس اندر دست چون نعل بر اسب بست از پای نشست زین نادره تر که دید، در عالم پست بدری به سم اسب هلالی بر بس…

جوله پسری که جان و دل خسته اوست از تار دو زلفش تن من بسته اوست بی پود چو تار زلف در شانه کند زآن این تن زار گشته پیوسته …

نوشین لب او دوش به لالا می‌گفت صد نکته به از لؤلؤ لا لا می‌گفت گفتا ندهم کام فلان بیچاره لالاش که لال باد لا لا می‌گفت

ایام چو آتشکده در سینه ماست عالم همه در فسانه از کینه ماست اینک به مثل چو کوزه آبخوریم از خاک برادران پیشینه ماست

۴/۱۷