رباعیات «نسخهٔ دوم»
از مجموعه اشعار مهستی گنجوی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱
ای چرخ و فلک خرابی از کینه تست بیدادگری عادت دیرینه تست ای خاک اگر سینه تو بشکافند بس دانه قیمتی که در سینه تست
شمارهٔ ۴۲
بر عارض یار من سپهر از انگَشت منشور زوال حسن او خواست نوشت پیش اندیشی نمود آن حور سرشت زآن پیش که دوزخی شود، شد به بهشت
شمارهٔ ۴۳
تا بر زنخ تو آشنا شد ریشت بر روی تو انگشت نما شد ریشت ریش آوردی و کندهای میدانم ور زانکه نکندهای کجا شد ریشت
شمارهٔ ۴۴
قاضی چو زنش حامله شد زار گریست گفتا ز سر قهر که این واقعه چیست من پیرم و . . . من نمیخیزد هیچ وین قحبه نه مریم است، این…
شمارهٔ ۴۵
. . . چاه عقیقیست پناهی دهدت رز بالش نقره تکیه گاهی دهدت نه نقطه سیماب چو ریزی در وی نه ماه شود چهارده ماهی دهدت
شمارهٔ ۴۶
چشمم چو به چشم خویش چشم تو بدید نی چشم تو خواب چشم از چشم رمید ای چشم همه چشم به چشمت روشن چون چشم تو چشم من دگر چشم ندی…
شمارهٔ ۴۷
چون باد که هر زمان ز سوئی بجهد هر دم ز تو بیدلی ز کوئی بجهد خورشید رخا ز رشک رویت هر مه چون من ز غمت ماه به موئی بجهد
شمارهٔ ۴۸
در غربت اگرچه بخت همره نبود باری، دشمن ز حالم آگه نبود دانی که چرا گزیدهام رنج سفر تا ماتم شیر، پیش روبه نبود
شمارهٔ ۴۹
گفتم می خوشگوار پیش آور زود گفتا شب آدینه نخواهی آسود گفتم نه که گل سال دگر باز آید وآدینه به هر هفته یکی خواهد بود
شمارهٔ ۵۰
جان کو به تن آباد بود هیچ بوَد دل گر به جهان شاد بود هیچ بود بادیست نفس کهاساس عمر تو بود بنیاد که بر باد بود هیچ بود