رباعیات «نسخهٔ دوم»

از مجموعه اشعار مهستی گنجوی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۶۹

شعر

فهرست اشعار

چشمم چو بر آن عارض گلگون افتاد دل نیز ز راه دیده بیرون افتاد این گفت منم عاشق و آن گفت منم فی الجمله میان چشم و دل خون ا…

جانا نه هر آنکس که دلی خوش دارد حال دل بیدلان مشوش دارد زنهار ز آه من بیندیش که آن دودیست که زیر دامن آتش دارد

جانا غم دل ز بینوائی خیزد وین دود ز آتش جدائی خیزد بگری مگرت روشنئی پیش آید کز گریه شمع روشنائی خیزد

در راه خدا صبور می‌باید بود وز غیر خدا به دور می‌باید بود از ظلمت حبس نفس می‌باید جست مستغرق بحر نور می‌باید بود

آنروز که توسن فلک زین کردند آرایش مشتری و پروین کردند این بود نصیب ما ز دیوان قضا ما را چه گنه قسمت ما این کردند

شاهان چو به روزِ بزم ساغر گیرند بر ساز و نوای چنگ چاکر گیرند دست چو منی که پای‌بند طربست در خام ندوزند که در زر گیرند

از دیده من چو اشگ گلگون بچکد هر لحظه هزار قطره افزون بچکد بر آتش عشق تو کبابست دلم چون گرم شود کباب ازو خون بچکد

زلف تو چو آه من درازی دارد خلق خوش تو بنده نوازی دارد چشم خوش تو دوست از آن می‌دارم کز منَّت سرمه بی نیازی دارد

شاها فلکت اسب سعادت زین کرد وز جملهٔ خسروان تو را تحسین کرد تا در حرکت، سمندِ زرّین نعلت بر گِل ننهد پای، زمین سیمین کرد

هر کارد که از کشته خود برگیرد و‌َاندر لب و دندان چو شکر گیرد گر بار دگر بر گلوی کشته نهد از ذوق لبش زندگی از سر گیرد

۶/۱۷