رباعیات «نسخهٔ دوم»

از مجموعه اشعار مهستی گنجوی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۶۹

شعر

فهرست اشعار

بگذشت پریر باد بر لاله و وَرد دی خاک چمن سنبل تر بار آورد امروز خور آب زندگانی زیراک فردا همی آتش ز غمش خواهی خَورد

اشکم ز دو دیده متصل میآید از بهر تو ای مهر گسل می‌آید زنهار بدار حرمت اشک مرا که‌این قافله از کعبه دل می‌آید

زیبا بت کفشگر چو کفش آراید هر لحظه لب لعل بر آن می‌ساید کفشی که ز لعل شکرش آراید تاج سر خورشید فلک را شاید

چون پوست کشد کارد بدندان گیرد آهن ز لبش قیمت مرجان گیرد او کارد به دست خویش میزان گیرد تا جان گیرد هر آنچه با جان گیرد

نجار که در پسته او خنده بود عکس رخ او چو مهر تابنده بود باز از سر تیشه چون کند، کنده گری حقا که اگر نظیر او کنده بود

سهمی که مرا دلبر خباز دهد نه از سرِ کینه، از سر ناز دهد در چنگ غمش بمانده‌ام، همچو خمیر ترسم که به دست آتشم باز دهد

شهری زن و مرد در رُخَت می‌نگرند وز سوز غم عشق تو جان در خطرند هر جامه که سالی پدرت بفروشد از دست تو عاشقان به روزی بدرند

هر تیر که آن ترک سبک سایه زند بر سینه عاشقان بی مایه زند ترکی است که از غایت چابکدستی اندر شب تیره جفته بر خایه زند

بس جور کز آن غمزهٔ زیبات کشند بس درد کز آن قامت رعنات کشند بر نطع وفا ببار شطرنج مراد آخر روزی به خانه مات کشند

انگشتری عدل تو ای دشمن بند شد پره نردبان بر این چرخ بلند عالم به سریش حکم در هم پیوند که‌ایشان چو خرند و حکم تو پشمآگند

۸/۱۷