رباعیات «نسخهٔ دوم»
از مجموعه اشعار مهستی گنجوی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱
قصاب چنانکه عادت اوست مرا بفکند و بکشت و گفت کاین خوست مرا سر باز به عذر مینهد در پایم دم میدمدم تا بکند پوست مرا
شمارهٔ ۲
دی گفتمش آن خوش پسر درزی را کز بهر خدا خوش ببُرا، درزی را گفتا که قبای وصل ما مینخری گفتم که به جان همی خرم درزی را
شمارهٔ ۳
ای ترک پسر به حرمتت ننگریا ما را به کنار خویش در ننگریا بر بنده اگر کار چنین ننگریا ای دیده تو زار زار بر ننگریا
شمارهٔ ۴
حمامی را بگو گرت هست صواب امشب تو بخسب و تون گرمابه متاب تا من بسحرگهان بیایم بشتاب از دل کنمش آتش وز دیده پر آب
شمارهٔ ۵
با خلق به داوری بود قاضی چرخ وز علم و عمل بری بود قاضی چرخ بر مشته اگر میبرید نیست عجب ز آنروی که مشتری بود قاضی چرخ
شمارهٔ ۶
گفتی که مرا بیتو بسی غمخواره است بی رشوت و پاره از توأم صد چاره است گر رشوه طلب کنی مرا . . . رشوه است ور پاره طلب کنی م…
شمارهٔ ۷
چون نیست ز هرچه هست جز باد به دست چون هست ز هرچه نیست نقصان و شکست پندار که هرچه هست در عالم نیست وانگار که هر چه نیست د…
شمارهٔ ۸
جانا دل مسکین من این کی پنداشت کز وصل توام امید بر باید داشت آسوده بدم با تو فلک نپسندید خوش بود مرا با تو زمانه نگذاشت
شمارهٔ ۹
خط بین که فلک بر رخ دلخواه نبشت بر گل رقمی بنفشه بیگاه نبشت خورشید به بندگیش میداد خطی کاغذ مگرش نبود و بر ماه نبشت
شمارهٔ ۱۰
در طاس فلک نقش قضا و قدر است مشکل گرهیست، خلق ازین بیخبر است پندار مدار کین گره بگشائی دانستن این گره به قدر بشر است