رباعیات «نسخهٔ دوم»

از مجموعه اشعار مهستی گنجوی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۶۹

شعر

فهرست اشعار

ما را به دم پیر نگه نتوان داشت در حجرهٔ دلگیر نگه نتوان داشت آنرا که سر زلف چو زنجیر بود در خانه به زنجیر نگه نتوان داشت

شبها که به ناز با تو خفتم همه رفت دُرها که به نوک مژه سفتم همه رفت آرام دل و مونس جانم بودی رفتی و هر آنچه با تو گفتم هم…

قصاب یکی دنبه برآورد ز پوست در دست گرفت و گفت وه وه چه نکوست با خود گفتم که غایت حرصش بین با اینهمه دنبه، دنبه میدارد دو…

آوازه گل در انجمن چیزی ماست طفل است و دریده پیرهن چیزی ماست خوی کرده و سرخ گشته و شرم زده مشتی زر خورده در دهن چیزی ماست

افسوس که اطراف گلت خار گرفت زاغ آمد و لاله را به منقار گرفت سیماب زنخدان تو آورد مداد شنگرف لب لعل تو زنگار گرفت

کار از لب خشک و دیده تر بگذشت تیر ستمت ز جان و دل بربگذشت آبیم نمود بس تُنُک، آتش عشق چون پای بر آن نهادم از سر بگذشت

در بتکده پیش بت تحیات خوش است با ساغر یکمنی مناجات خوش است تسبیح مصلای ریائی خوش نیست زنار نیاز در خرابات خوش است

پیش در آن کودک قصاب گویست هر لحظه به تازگی در او خون نویست خون چو منی کجا برش دارد قدر جایی که هزار خون ناحق بجویست

چون دلبر من بنزد فصّاد نشست فصّاد سبک بجست و دستش دربست چون تیزی نیش بر رگ او پیوست از کان بلور شاخ مرجان برجست

آتش بوزید و جامه شوم بسوخت وز جامه شوم نیمه روم بسوخت بر پای بدم که شمع را بنشانم آتش ز سر شمع همه موم بسوخت

۳/۱۷