رباعیات «نسخهٔ دوم»
از مجموعه اشعار مهستی گنجوی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱
در طاس فلک جرعه شادی و غم است گه محنت و دولتست و گه بیش و کم است آسوده دلی بود که هر جرعه چرخ نوشید و ننالید اگر جمله دم…
شمارهٔ ۱۲
در دایرهای که آمد و رفتن ماست آنرا نه بدایت نه نهایت پیداست کس مینزند در این جهان یک دم راست کین آمدن از کجا و رفتن به…
شمارهٔ ۱۳
در عالم عشق تا دلم سلطان گشت آزاد ز کفر و فارغ از ایمان گشت اندر ره خود مشکل خود خود دیدم از خود چو برون شدیم راه آسان گ…
شمارهٔ ۱۴
دریای سرشک دیده پر نم ماست و آن بار که کوه بر نتابد غم ماست در حسرت همدمی بشد عمر عزیز ما در غم همدمیم و غم همدم ماست
شمارهٔ ۱۵
چون ابر به نوروز رخ سبزه بشست با باده لعل کن سر عهد درست کین سبزه که امروز تماشاگه توست فردا همه از خاک تو برخواهد رست
شمارهٔ ۱۶
هنگام صبوح، گر بت حور سرشت پر می قدحی به من دهد بر لب کشت هر چند که از من این سخن باشد زشت سگ به ز من ار هیچ کنم یاد بهش…
شمارهٔ ۱۷
چون با دل تو نیست وفا در یک پوست در چشم تو یکرنگ بود دشمن و دوست بس بس که شکایت تو ناکرده بهست رو رو که حکایت تو ناگفته …
شمارهٔ ۱۸
در عالم جان خطبه به نام خط اوست صبح دل عشاق ز شام خط اوست تشبیه خطش به مشک می کردم، عقل گفتا، غلطی، مشک غلام خط اوست
شمارهٔ ۱۹
تا شاه رخت ملک بهاری بگرفت هر یک ز میانه پیشکاری بگرفت شد غمزه وزیر و ابرویت حاجب خاص لعلت ز میانه آبداری بگرفت
شمارهٔ ۲۰
این خوش پسران که اصلشان از چکل است سبحان الله سرشتشان از چه گل است شیرین سخن و شکر لب و سیم برند یارب که چنین آب حیات از…