غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۰۰۱
نیست آسان چارهٔ دیوانهٔ گیسوی او در دهان مار باشد مهرهٔ بازوی او چون گره از طرهٔ مشکین گشاید در چمن؟ کز شمیم گل غبار آلو…
شمارهٔ ۱۰۰۲
بس که سنگینم ز بار غم به راه جستوجو همچو سوزن میروم در نقش پای خود فرو درنیابد غیر خود در دیدهٔ یکرنگیم میشوم با آن …
شمارهٔ ۱۰۰۳
صحبت بی نفاق یاران کو گل بی خار این گلستان کو مرض بیغمی شفا طلبست آب نیسان چشم گریان کو سر و سامان عاشقیم کجاست سر گرفتم…
شمارهٔ ۱۰۰۴
نه همین پیچد به خود از شوق رویت موی تو نعل در آتش بود بر روی تو ابروی تو با رخش ای گل مزن زین بیش لاف همسری رشک نگذارد ک…
شمارهٔ ۱۰۰۵
حسن از تاب و تب است از شعلهٔ دیدار او رنگ را آتش به جان افتاده از رخسار او خانهٔ تن راست از باد نفس بیم زوال خواب راحت ک…
شمارهٔ ۱۰۰۶
صفا دارد ز بس اندام سیمین سمین او بریزد سیل آب گوهر از کوه سرین او چرا در عالم یکرنگی از رنجیدنش رنجم که خط سرنوشت من بو…
شمارهٔ ۱۰۰۷
دمیده همچو مهر از مشرق خوبی جمال او کشیده سر ز آب جوی چاک دل نهال او شود هر گاه در چشم تصور جلوه گر ترسم که تیغ موج خون …
شمارهٔ ۱۰۰۸
آنکه شور صد قیامت بود با خلخال او همچو نقش پا دلم افتاده از دنبال او از سر خود هر که در راه طلب برداشت دست چون دو نقش پا…
شمارهٔ ۱۰۰۹
ای شوخ قوشجی که ز بیداد خوی تو اغری دویده باز نگاهم به سوی تو چشمی سیاه کرده همانا به روی تو هر حلقه ای که گشته نمایان ز…
شمارهٔ ۱۰۱۰
چه کنم با صف مژگان بلا پرور او رگ جان می زند از خیره سری نشتر او هر که سوزد زحسد سینهٔ کین آور او گل کند آتش نمرود ز خاک…