شمارهٔ ۱۰۰۸

از جویای تبریزی در دیوان اشعار - غزلیات

آنکه شور صد قیامت بود با خلخال او

همچو نقش پا دلم افتاده از دنبال او

از سر خود هر که در راه طلب برداشت دست

چون دو نقش پا دو عالم ماند در دنبال او

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۰۰۷

بعدیشمارهٔ ۱۰۰۹

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید