شمارهٔ ۱۰۰۷

از جویای تبریزی در دیوان اشعار - غزلیات

دمیده همچو مهر از مشرق خوبی جمال او

کشیده سر ز آب جوی چاک دل نهال او

شود هر گاه در چشم تصور جلوه گر ترسم

که تیغ موج خون دیده آید بر خیال او

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۰۰۶

بعدیشمارهٔ ۱۰۰۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید