شمارهٔ ۱۰۰۶

از جویای تبریزی در دیوان اشعار - غزلیات

صفا دارد ز بس اندام سیمین سمین او

بریزد سیل آب گوهر از کوه سرین او

چرا در عالم یکرنگی از رنجیدنش رنجم

که خط سرنوشت من بود چین جبین او

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۰۰۵

بعدیشمارهٔ ۱۰۰۷

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید