رباعیات

از مجموعه اشعار جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۲۲

شعر

فهرست اشعار

من آتش دشمنان بباد انگارم بر خاک ز تیغ آبگون خون بارم یا سر چو سر زلف تو بر باد دهم یا آب بروی کار خود باز آرم

من جمله زبان ز حرص چون بید شدم پیش همه چون سایه خورشید شدم گرد همگان بر آمدم هیچ نشد یارب تو بده کز همه نومید شدم

بگذشت ز عشق دولت بی غمیم وا ماند پس از غمت همه خرمیم از من نشوی خجل، چه بی شرم کسی وز تو نشوم سیر، چه شوخ آدمیم

ایدل نکنی تو زین فضولیها کم وی شیفته جان شدی گرفتار بغم ای تن تو نگشتی از جفا سیر هنوز ای دیده شوخ اینهمه دیدی و هم

از دور زمانه هیچ می ناسایم میگویم و با بخت همی برنایم چون هیچ نصیبی ز جهان نیست مرا اینجا ز چه مانده ام کرا میبایم

گفتم ز چه چون بوصل مقدور شوم ناگاه ز دیدار تو مهجور شوم گفتا چو کمانی تو و من چون تیرم چون جمله ترا شدم ز تو دور شوم

گفتم در گوش اگر دهی راه سخن گویم سخنیت بهتر از زر کهن گفتا همه درگیر بگوشم در در بی زر نگرفت جا سخن کوته کن

اکنون که فلک بقصد من بست میان وان یار بخشم و جور بگشاد زبان در کار من ای اجل توقف چکنی بشتاب و مرا ازین بلا باز رهان

دی وعده خلاف کردم ای عهد شکن چشم تو نخفت تا بروز روشن نشگفت گر از گردش چرخ توسن من خوی تو میگیرم و تو عادت من

جز در سر زلف تو نیاساید جان وندر تن من بی تو نمی پاید جان گر سیم و زرم نماند جان دربازم کز بهر چنین روز بگار آید جان

۹/۱۳