رباعیات

از مجموعه اشعار جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۲۲

شعر

فهرست اشعار

چون بیخبری از غمم ایماه چه سود چون در تو نکرد اینهمه غم راه چه سود تا جان بتن منست بر من بخشای ور نه چو برفت جانم آنگاه …

یک شهر همیکنند فریاد و نفیر در مانده بدست زلف آن کافر اسیر ای دل اگر از سنگ نئی پند پذیر وی دیده اگر کور نئی عبرت گیر

زینگونه که شد خوار و فرومایه هنر از جهل پس افتاد بصد پایه هنر یارب تو بفریاد رس آن مسکین را کش خانه سپاهان بود و مایه هن…

گفتم که چراست گرد آن تنگ شکر باریک خطی نبشته از عنبر تر گفتا که عقیق را بباید نقشی تا مهر توان نهاد بر درج گهر

تا من ز رخ خوب تو گشتم مهجور نزدیک تو تا شتافت جان رنجور شد دست اجل چون تو بجانم نزدیک ای چشم بدان همچو من از روی تو دور

جانا نم دیده وتف سینه نگر این عشق تو و فراق دیرینه نگر گر یوسف و یعقوب ندیدی بعیان در من نگر ایجان و در آیینه نگر

ای روی تو را برده مه چرخ نماز زلفت چو شب هجر سیه رنگ و دراز عذری که رخ تو دوش آوردم پیش از چشم چو زلف خود پس گوش انداز

گفتی مگذر بکوی ما در زین پس کامیخته ز مهر با دیگر کس این خود چه حدیثست ولی دانم چیست سیر آمده بهانه میجوئی و بس

در جامه ازرق آن بت عشوه فروش چون ماه ز آسمان پدید آمد دوش گر نه فلکست پس چرا همچو فلک هم زرق فروش آمد و هم ازرق پوش

زلفی که همی نهاد سر بر قدمش بسترد که بد جایگه پیچ و خمش آنکس که نهاد استره بر فرق سرش چون استره ننهاد سر اندر شکمش

۷/۱۳