رباعیات

از مجموعه اشعار جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۲۲

شعر

فهرست اشعار

زان غالیه دان کزاو دلم خون آید چندین سخن نغز برون چون آید کز تنگ دهانیش الف گاه سخن چون دال دو تا گردد و بیرون آید

جائی که غمت بقصد جان برخیزد دل را چه زیان گر از میان برخیزد دارم سر آن که تا بدستت نکنم از پا ننشینم ار جهان برخیزد

دردا که دلم زهجر خون خواهد شد کارم ز فراق سرنگون خواهد شد وان راز که در خون دلم بود نهان با خون ز ره دیده برون خواهد شد

حسن تو اگر چه خیمه بر ماه زند ور عشق تو بر عقل همی راه زند نزدیک آید که خط تو دور از تو بر آینه جمال تو آه زند

هر کس که نشان آن لب و دندان دید در حقه لعل رشته مرجان دید از چهره من حال دلم بتوان خواند وز سینه او راز دلش نتوان دید

گرچه ز تو بر دلم ستم میگذرد ورچه شب و روز من بغم میگذرد دل تنگ ندارم که بهر حال که هست گر ناخوش و گر خوشست هم میگذرد

آن شیفته را چو باد در بوق افتاد آن گنبد سیم رنگ از دست بداد از بهر مناره زاویه وقف بکرد همسایه بد خدای کس را ندهاد

بر من غم عشق بینهایت برسید وز دست تو کارم بشکایت برسید گر زانکه نخواهی که بنالم سحری دریاب که درد دل بغایت برسید

روزی که بر منت گذاری باشد آن روز طراز روزگاری باشد جانم بلب آمدست در حسرت تو گر رنجه شوی شگرف کاری باشد

جانا زمن سوخته به زین پرسند به زین زمن خسته مسکین پرسند گفتی که ازان عربده چون بودی دوش آنرا که چنان زنند چونین پرسند؟

۵/۱۳