رباعیات

از مجموعه اشعار جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۲۲

شعر

فهرست اشعار

ای دل غم را نهاد باید گردن خو با غم روزگار باید کردن شادی چه کنی که آن بعمری باشد غم خور که همه وقت توانی خوردن

نی رای تو بر سر عنایت کردن نی روی مرا از تو حکایت کردن چندان بدروغ گفته ام شکر از تو کم شرم آید کنون شکایت کردن

دل گر غم تو چنین خورد وای بر او زین بیش کمین هجر مگشای بر او خود گیر که دشمن توام دوست نیم دشمن بچنین روز، ببخشای بر او

تا چند کشیم جور عالم من و تو شادان همه بر حوصله در غم من و تو یکشب خواهم نشسته خرم تو و من چون زلف تو پیچان شده در هم من…

پیراهن و فوطه بر تن روشن تو می رقص کند بناز گرد تن تو گه دست گریبان زده در گردن تو گه پای ترا بوسه دهد دامن تو

تا دست رهی گسست از دامن تو تا دیده بریده گشت از دیدن تو از زخم طپانچه ها که بربر زده ام شد سینه من برنگ پیراهن تو

زین سان که منم به عشق در کیست بگو در محنت ازین گونه کسی زیست بگو چون با تو همه دوستی‌ام از جان بود این دشمنی تو با من از…

زلفی که همه سال دل و جان برد او هرگز بوفا سوی کسی ننگرد او گویند که سرخ است و سیه بایستی چون سرخ نباشد که همه خون خورد ا…

دوشم چه شبی بود ز دل تاب شده وصل آمده و فراق را آب شده تا روز مرا دو دست در گردن یار لب بر لب او نهاده در خواب شده

نا یافته شهرخی ز وصلش ناگاه شد سیم به پیلوار خرج آن ماه بر دست گرفت کج روی چون فرزین تا ز اسب پیاده ماندم همچون شاه

۱۰/۱۳