غزلیّات
از مجموعه اشعار جلال عضد در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۵۱
ای سهی قدّ ترا سرو و صنوبر بندهای عالمی حُسن ترا چاکر و چاکر بندهای نرگس شوخ ترا جادوی کشمیر غلام سحر ابروی ترا مانی و…
شمارهٔ ۲۵۲
ای یار! دوش همدم و یار که بودهای؟ لبها گزیده شب به کنار که بودهای؟ آشفته موی زلف به دست که دادهای؟ سر پُرخمار دفع خم…
شمارهٔ ۲۵۳
جانا! تو سوز و درد دل ما ندیدهای از ما سؤال کن که تو اینها ندیدهای بر های های گرم و دم سرد ما مخند طفلی و گرم و سرد ج…
شمارهٔ ۲۵۴
من کِیَم، بر آستانت خستهٔ بیچارهای عاشقی سرگشتهای از خان و مان آوارهای نیست دلجویی که جوید خاطر دلخستهای نیست دمساز…
شمارهٔ ۲۵۵
ای ز چشمان تو در دیده بختم خوابی وز سر زلف تو در رشته جانم تابی خنک آن باد که از خاک درت برخیزد برزند چون بوزد آتش جان ر…
شمارهٔ ۲۵۶
ما کرده ایم نامه هستی خویش طی وآنگه نهاده بر سر بازار عشق پی تو آفتاب حسنی و عشّاق ذرّه وار سرگشته در جهان به هوای تو تا…
شمارهٔ ۲۵۷
به یاد آور که در ایّام خُردی قدم در دوستی چون می فشردی نمی دانستی آیین جفا را طریق مهربانی می سپردی به بوسه دردم از دل م…
شمارهٔ ۲۵۸
چه جرم رفت که یکباره مِهر ببریدی چه اوفتاد که از ما عنان بپیچیدی به قول و عهد تو دیگر که اعتماد کند که هر سخن که بگفتی ا…
شمارهٔ ۲۵۹
ز سودای گل سوری ز عشق روی گلناری من و بلبل به سر بردیم عمری در گرفتاری ز هجران پیش چشم خود جهان تاریک می بینم نمی دانم ک…
شمارهٔ ۲۶۰
در زمستان بر امید آنکه باز آید بهاری عاشق گل را بباید ساختن با نوک خاری دوستان پرسند کآخر در چه کاری در چه کارم می گذارم…