غزلیّات
از مجموعه اشعار جلال عضد در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۴۱
ای سایبان شاهی بر آفتاب بسته برگرد ماه زنجیر از مشک ناب بسته بالای تو ز زلفت سروی ست عنبرافشان رخسار تو ز خطّت ماهی نقاب…
شمارهٔ ۲۴۲
زهی زلف تو نرخ سنبل شکسته به زنجیر زلفت دل خسته بسته دلم را ازین بیش مشکن که هرگز نبوده ست بازار گرمم شکسته بشد عاشق زار…
شمارهٔ ۲۴۳
ای بی سببی ز بنده برگشته واندر پی صحبتی دگر گشته گم شد دلم آه تا کجا شد آن سوخته غریب سرگشته ای بس که دلم به جست و جوی ا…
شمارهٔ ۲۴۴
ماییم و دلی به غم نشسته روزان و شبان دُژم نشسته هر کس پی شادیی گرفتند ما با غم او به هم نشسته خلقی ز غم دهان تنگش در رهگ…
شمارهٔ ۲۴۵
قدحی نوش کن و جرعه به مخموران ده نوشدارو ز لب لعل به رنجوران ده تا رود عافیت مردم مستور به باد خبر مستی آن غمزه به مستور…
شمارهٔ ۲۴۶
ای از آن طرّه سرافکنده خانه عالمی برافکنده وی بدان چشم و غمزه خونریز عالمی را ز پا در افکنده آه از آن قامت بلند که هست س…
شمارهٔ ۲۴۷
ای جمال رخ تو تا بوده عاشقان در غمش نیاسوده دلها را به مهر ببریده جانها را ز عشق فرسوده بر سر کویت آنگه افتاده ست جان عش…
شمارهٔ ۲۴۸
معشوقه به چنگ آر و می و چنگ و چغانه کاحوال جهان جمله فسون است و فسانه ساقی به می از لوح دلم عقل فروشوی تا چند غم عالم و …
شمارهٔ ۲۴۹
ای ز نور رخت افتاده به شک پروانه شمع رخسار ترا شمع فلک پروانه قدسیان باز گرفتند ز رویت شمعی جور فرّاش شد آن را و ملک پرو…
شمارهٔ ۲۵۰
بیاور ای بت ساقی شراب دوشینه بزن برآتشم امروز آب دوشینه چه عزم بود که دیشب برفتی از بر ما چه بود راست بگو آن شتاب دوشینه…