غزلیّات
از مجموعه اشعار جلال عضد در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۳۱
چند خوری خون دلم، چیست ترا با دل من؟ چند کشم جور و ستم، وا دل من وا دل من زلف تو دل می طلبد از من بیدل به چه روی غمزه غا…
شمارهٔ ۲۳۲
باز برآمد اختر میمون باز پس آمد بخت همایون صبح سعادت زد نفس امشب بخت مساعد یار شد اکنون شد به مرادم دور زمانه گشت به کام…
شمارهٔ ۲۳۳
چه نکهت است مگر بوی بوستان است این چه دولت است مگر روی دوستان است این علاج این تن رنجور ناتوان است آن دوای این دل مهجور …
شمارهٔ ۲۳۴
چرا گل می کند بیداد چندین؟ که بلبل می کند فریاد چندین سراسر سرو آزادت غلام است که دارد بنده آزاد چندین اگر گل رنگِ رخسار…
شمارهٔ ۲۳۵
درد ما دوری درمان برنتابد بیش ازین پشت طاقت بار هجران بر نتابد بیش ازین هیچ زلفی بار دلها برنگیرد بیش از آن هیچ جانی درد…
شمارهٔ ۲۳۶
گرچه رفت آب رخ من در سر یاری او خاک خواهم گشت در راه وفاداری او یار بدمهر ار بگردانید روی دل ز من من نخواهم کرد باری پشت…
شمارهٔ ۲۳۷
گر عاقلی در عشق او، دیوانه شو دیوانه شو ور هوش داری زودتر مستانه شو مستانه شو مستی چشم یار بین مستی گزین مستی گزین زنجیر…
شمارهٔ ۲۳۸
ای صبا! احوال من با او بگو حال بلبل با گل خودرو بگو آنچه با من می کند هجران او بشنو از من یک به یک با او بگو قامتم بین چ…
شمارهٔ ۲۳۹
نمی کنی نفسی سوی من به لطف نگاه مگر ز ناله شبهای من نه ای آگاه کجا به دامن وصل تو دسترس یابم که پایه تو بلند است و دست م…
شمارهٔ ۲۴۰
آهی که من خسته برآرم ز جگرگاه نُه پرده افلاک بسوزم به سحرگاه از عشق نترسیدم و بنیاد مرا بود افتد به خطر هر که نترسد ز خط…