غزلیّات
از مجموعه اشعار جلال عضد در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱۱
ما شب و روز رند و و مَی خواریم ساکن آستان خمّاریم جام در دست و دوست پیش نظر وز دو عالم فراغتی داریم صبحدم چون نهیم مَی ب…
شمارهٔ ۲۱۲
منِ غریب که در هجر یار میگریم همینشینم و تنها و زار میگریم ز سوز گریه من جان خلق میسوزد بدین صفت که منِ سوگوار میگر…
شمارهٔ ۲۱۳
بیا که داد صبوح از بهار بستانیم برات بی غمی از روزگار بستانیم بیا که هر چه بدان دسترس بود بدهم ز دست و جام مَی خوشگوار ب…
شمارهٔ ۲۱۴
پدید نیست دگر ره دل بلا جویم ندانم این دل گم گشته را کجا جویم تو گلستانی و من بلبل ثناخوانم تو آفتابی و من ذرّه هوا جویم…
شمارهٔ ۲۱۵
دردی که مراست با که گویم درمان دل خود از که جویم گه فتنه خال عنبرینم گه بسته زلف مشک بویم عشق آمد و رفت نام و ننگم شوق آ…
شمارهٔ ۲۱۶
سحر چون غنچه بگشاید گریبان بیا بشنو خروش عندلیبان خروش بلبلان تیغ در چنگ چنان کز منبر آواز خطیبان برآید سرو خوش چون گل د…
شمارهٔ ۲۱۷
که میبرد به سوی دوستان سلام غریبان؟ که میبرد به سوی خان و مان پیام غریبان؟ نسیم باد صبا! نزد یار ما گذری کن به دوستان …
شمارهٔ ۲۱۸
آن ابرو و رخ نیست هلال و قمر است آن وان عارض ولب نیست که شمع و شکر است آن گر دردسری هست ترا راحت جان است ور راحت دل میط…
شمارهٔ ۲۱۹
مکن وز مهربانان رو مگردان مرا آشفته چون گیسو مگردان گره در چین پیشانی میفکن شکن در گوشه ابرو مگردان ز تاریکی مکن روز مرا…
شمارهٔ ۲۲۰
از آن ساعت که افتادم جدا از صحبت یاران همی بارم همه روزه سرشک از دیده چون باران تنم جمله جهان گردید و جان در خدمت جانان …